ความจริงก็รู้ตัวนะ ว่าเป็นคนที่เครียดง่าย กังวลง่าย เรียกว่าทุกข์ง่ายก็ว่าได้ มีเรื่องอะไรในชีวิตที่มันไม่เป็นไปอย่างที่อยากให้เป็นก็จะเครียด กังวล ร้องไห้เสียใจ อย่างน้อยก็แป๊บนึง กว่าจะรู้สึกตัวและก้าวผ่านไป

ช่วงนี้ก็กังวลจิปาถะ บ้านขายไม่ออก ลดราคาขาดทุนเข้าเนื้อ (เนื้อแหว่งไปหลายส่วน) ก็ยังดูจะขายไม่ได้ หรือว่าความรู้สึกอยากกลับบ้านที่ทวีคูณพอรู้ว่าอากงไม่ค่อยสบาย หม่าม้าก็ไม่ค่อยจะแข็งแรง ตอนแรกๆที่ยังไม่รู้เรื่องอากง ก็กังวลเรื่องบ้านเป็นวรรคเป็นเวร แถมยังจะกังวลหุ้นตกอีกแน่ะ

พอรู้ว่าอากงไม่สบาย วันแรกก็ยังงงๆ ผ่านไป ผ่านไป เออ...ก็เพิ่งรู้นะว่าตัวเองความรู้สึกช้าขนาดนี้ สามวันกว่าจะเริ่มรู้สึกตัว ตอนนี้เรื่องบ้านก็เล็กลงจับใจ เรื่องหุ้นนี่ขี้ประติ๋วไปเลย... จู่ๆก็รู้สึกว่า นี่เรากำลังทำอะไรอยู่ ทำไมเราอยู่ที่นี่ ทำไมเราไม่ได้อยู่กับหม่าม้า ไม่ได้อยู่ข้างๆอากงล่ะ... ความรู้สึกแบบที่ทำให้เข้าใจสำนวนฝรั่งที่เรียกกันว่า Wake Up Call มันเหมือนมีอะไรมาปลุก มันเหมือนตื่นขึ้นมาจริงๆ ทางชีวิต แผนชีวิตที่เดินอยู่ มันไม่ได้เดินตามสิ่งที่ปัญเห็นว่าสำคัญที่สุดเลย ไอ้ความกังวลเรื่องขาดทุนบ้าน หรือว่าหุ้นตกไร้สาระ มันหายไปมากๆ เพราะจู่ๆก็เห็นว่า สิ่งเหล่านั้นมันไม่ได้สำคัญเท่ากับการได้กลับบ้าน ได้กลับไปอยู่ข้างๆคนที่สำคัญในชีวิตปัญ การตัดสินใจลดราคาบ้านก็ทำได้อย่างไม่ห่วงหน้าพะวังหลัง เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการกลับบ้าน มันชัดเจน

ตอนนี้จะว่าไปก็กังวลเรื่องกลับบ้านเกินเหตุนิดหน่อย มองกันตามจริง ชีวิตก็มีข้อจำกัด จริงอยู่ปัญอาจจะผลุนผลันซื้อตั๋วแล้วลากลับเมืองไทยพรุ่งนี้เลยก็ทำได้ แต่ภาระผูกพันต่างๆที่สร้างไว้ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบ้าน ยังไงก็ต้องจัดการให้เรียบร้อยทางใดทางหนึ่ง หรือว่าเรื่องงาน ยังไงซะ จะจากก็ควรจากกันด้วยดี ไม่ใช้ให้เค้ามาก่นด่า (ถึงพ่อแม่เอาได้) ว่าจู่ๆก็หายไป ตามงานไม่ถูก

สิ่งที่ปัญทำอยู่ ทางที่เดินอยู่ไม่ว่าจะเป็นลดราคาเพื่อเร่งให้ขายบ้านได้ หรือแม้แต่หาคนเช่าบ้าน (แผน 2) ในกรณีที่ขายไม่ได้จริงๆ ในมุมมองของปัญ (ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นกลางรึเปล่า) ก็คิดว่าดีที่สุดเท่าที่ปัญทำได้แล้ว ในเมื่อสิ่งที่ปัญควบคุมได้ก็ทำให้เต็มที่แล้ว จะไปทุกข์ร้อนเกินเหตุกับสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ มีแต่จะยิ่งทำให้คนรอบข้างเซ็งจัดซะเปล่าๆ (จริงๆเรื่องนี้ไม่ได้คิดได้เองนะ มีคนปลอบมาอีกที ว่าก็ทำเต็มความสามารถแล้ว ที่เหลือต้องปล่อยวางบ้าง)

นี่แหละ ก็มาหวนคิดว่า ที่ผ่านมาชีวิตปัญเนี่ย ถึงจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ก็เป็นทางคอนกรีตเสริมเหล็กมั่นคง แถมปูพรมเป็นช่วงๆอีกต่างหาก สบายจะตาย โชคดีทุกอย่าง ไม่ว่าจะอยากเรียนอะไร อยากทำอะไร อยากเป็นอะไร ป๊าม้าก็สนับสนุนให้ได้ลองแทบทุกอย่าง พอมีอะไรที่มันนอกเหนือความควบคุมและไม่เป็นไปอย่างที่อยากให้เป็น ก็เลยไม่คุ้น เสียอกเสียใจ กังวลเป็นเรื่องราวใหญ่โต เทียบกับคนอื่นๆในโลกนี้แล้วก็นะ...ภูมิต้านทานความทุกข์ต่ำจริงๆ

เฮ้อออ.... ไม่ว่ายังไง คิดว่าแผนกลับบ้านตอนนี้ดูดีมากเลย ยังไงซะน่าจะได้กลับช่วงปีใหม่ อย่างช้าก็ 15 มกราแหละนะ :) อวยชัยให้พรเรื่องบ้านกันหน่อยละกันค่ะ

ไม่ได้เขียน space นานมากจริงๆ ซึ่งก็มีผลเสียนะ... รู้สึกว่าความสามารถในการประมวลข้อมูลออกมาเป็นคำพูดแย่ลง ความคิดสับสนมากขึ้น จริงๆแล้วการเขียนอะไรเป็นประจำนี่ก็ดีนะ เหมือนกับได้ใช้เวลากับตัวเองและเรื่องราวที่เกิดขึ้น ลำดับเหตุการณ์ และเรียบเรียงออกมาเป็นเรื่องราวที่บอกเล่าให้คนอื่น (หรือตัวเองในอีก 1 ปีข้างหน้า) อ่านแล้วเข้าใจได้

จริงๆแล้วสาเหตุที่ไม่ได้เขียน space ก็เพราะว่า space มันปรับโฉมใหม่แล้วรู้สึกว่าใช้ยาก ไม่คุ้นเคย เฮ้อ...อย่างเรื่องอัลบั้มรูปเนี่ย ยอมแพ้แล้ว ทำยังไงก็หมุนรูปให้เป็นแนวตั้งไม่ได้ ไม่เข้าใจจริงๆ ประกอบกับ(ใช้คำได้เป็นทางการสุดๆ "ประกอบกับ" ฮะฮะ) ประกอบกับคอมส่วนตัวเจ๊ง คอมออฟฟิสก็ล็อกภาษาไทยไว้ เลยไม่ค่อยได้เข้า space (ตอนนี้ซื้อคอมใหม่แล้ว เย้ เย้)

เข้าเรื่อง เข้าเรื่อง ตอนนี้ก็ประกาศขายบ้านไปแล้ว เตรียมตัวกลับเมืองไทยอย่างถาวร

นอกจากเรื่องขายบ้านแล้ว ก็ยังมีเรื่องที่มีสาระและไม่มีสาระที่คิดว่าควรทำในช่วงก่อนจะกลับนี้
เรื่องที่มีสาระก็เช่น ขายของในบ้าน จัดว่าอันไหนจะเอากลับ ถ้าเอาจะขนเรือหรือใส่กระเป๋าหิ้วกลับเอง อันที่ไม่เอาจะบริจาคหรือว่าขาย
เรื่องที่ไม่มีสาระนักก็เช่น คิดว่าจะเขียน space ให้บ่อยขึ้น จะได้ช่วยแก้เรื่องไทยคำอังกฤษคำ (ไม่ไหวไม่ไหว ตอนนี้เป็นหนักมาก ยิ่งเจอป๊ะป๋าพยายามจะหัดพูดภาษาอังกฤษใส่ด้วยยิ่งงงหนักเลย ฮิฮิ) ช่วงนี้ก็เที่ยวบ่อยขึ้น เพราะคงไม่ได้มาอเมริกาอีกนาน (ไว้จะเล่าเรื่องเที่ยวในนี้ดีกว่า) ตอนนี้ก็เตรียมจัดรายการเที่ยว Los Angeles กับคุณป๊าคุณม้าอยู่

รายการเที่ยวตอนนี้คร่าวๆมาก
บินไป LA คืนวันอังคารที่ 6 ตุลา
สถานที่เที่ยวในรายการที่จะไปแน่นอน
- Getty Villa and Getty Center
- Griffith Observatory
- Universal Studio
- Beverly Hill/ Sunset Blvd/ Downtown/ China Town/ Little Tokyo
และมีรายการที่คิดไว้แต่ยังไม่แน่นอนอีกมากมาย

คืนวันอาทิตย์ที่ 11 ตุลา ป๊าม้าก็ขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพ ส่วนปัญก็กลับ Richmond มาถึงเช้าวันจันทร์ ทำงานต่อเลย (เศร้าจริง)

วันนี้จะต้องวางแผนเที่ยวให้เสร็จ (ซะที) วางแผนเที่ยวเองครั้งนึงเนี่ย อย่างกลับจะสอบเอนใหม่เลย อ่านเยอะมากๆ แต่พอตอนไปแล้วก็รู้สึกคุ้มนะที่เตรียมตัวมา ไม่เสียเงินกับเวลาที่บินมาฟรีๆ

Pan's comment: Whatever, he's out now. And it should clam down the situation. What's on earth (or hell) make those ppl want to renominate he back???

""Our stand remains the same, we will not accept Samak or anyone proposed from the PPP, because the party lacks legitimacy," said one the group's leaders, Sondhi Limthongkul."- Telegraph UK (Sep 11th ,08)

Pan's comment: What about you? Is PAD (aka rebellions) ligitimate? Obviously NOT!!!

"Even Sondhi isn't willing to name a single person whom he believes could successfully lead the country. "We know we have to change," he says, "but we don't know how exactly to do it yet." "- Time (Sep 3rd, 08)

 

• Georgia Aquarium: จะว่าไปก็น่าไป ไม่ใหญ่มาก (ถึงแม้จะเป็น Aquarium ที่ใหญ่ที่สุดในโลกก็ตาม แต่มีพื้นที่ให้เดินไม่เยอะมาก) ตู้ปลาใหม่และสวย เนื่องจากเค้าเน้นขายปลาวาฬ 2 แบบ คือ Whale Shark กับ Beluga มันก็เลยมีตู้ใหญ่เบิ้ม สูงมากๆ สวยมากๆให้เจ้าพวกนี้อยู่กัน เจ๋งดีๆ ถ้าใครจะไปควรจองตั๋วออนไลน์นะคะ เพราะว่าถูกกว่าและไม่ต้องเสียเวลาต่อคิว (ค่าตั๋วประมาณ $30...ถือว่าเป็นค่าอาหารปลาเจ้าตัวใหญ่)
• The World of Coca Cola: คนทั่วไปเรียกกันว่า Coke Museum แปลกดี ตอนเข้าไปก็สนุกดีนะ กลับมาถึงบ้านนึกๆดู มันก็ไม่มีมากนะ ฮิฮิ...ก็เข้าไปก็มีพวกขวดโค้กสวยๆขนาดใหญ่ให้ถ่ายรูป มี line การผลิตแบบย่อให้ดู (คือ มันก็เห็นจนชินอะนะ ไม่ว่าจะเป็น line shampoo, beer, wine หรือ coke มันก็เป็นถัง stainless ใหญ่ๆ แล้วก็ต่อท่อไปใส่ลงขวด...เหมือนกันทุกที่แหละ) แล้วก็มีพวกโปสเตอร์จากที่ต่างๆในโลก น่ารักดีเหมือนกัน มีหนัง 4D ให้ดู (เป็น 3D แบบ simulation เก้าอี้สั่นๆได้) อันนี้สนุกนะ จากนั้นก็มี ที่กดน้ำเป็นเครื่องดื่มที่ขายในประเทศต่างๆจากหลายๆที่ในโลกมาให้กดกินฟรี แล้วก็ออกไปเป็นร้านขายของที่ระลึก จบ...สำหรับคนที่จะไปนะคะ ไปจอดรถที่ Coke Musuem (วันละ $10) เดินไป Coke Musuem และ Aquarium ใกล้กว่าที่จอดรถของ Aquarium มาก

สรุปว่าไปแล้วสนุกดีค่ะ...มีหลายคนเตือนว่าถ้าไปเที่ยว Atlanta อย่าไปพัก Downtown ให้ไปพักแถวๆ Buckhead จะปลอดภัยกว่า...คราวนี้ไปพัก Intercontinental Buckhead หรูหราสวยงาม บริการประทับใจค่ะ (จองผ่าน Hotwire.com ด้วยราคา $86 รวม tax & fee เป็น $100 เท่านั้น!)

• การแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ (อันนี้เห็นบ่อย มักจะมาคู่กับอันถัดไป...ฮิฮิ)
• สัมภาษณ์ P&G
• สูตรทำวุ้น (อันนี้ก็เห็นบ่อย...พอๆกับอันถัดไป)
• การทำเต้าหู้นมสด 
• http://www.mathcenter.net axiom (อันนี้เห็นครั้งแรก)
• ตึกสินธร แผนที่
• การเกิดหิมะ (อันนี้แนะนำให้ลอง search ดูจาก google.co.th นะ มี result อยู่อันนึงน่าสนใจมาก)
• ปอเปี๊ยะสด spring roll
• แกะย่าง
• ตาปลา (รวมทั้ง "วิธีรักษาตาปลา" เห็นบ่อยมาก)
• แป้งเค้กสำเร็จรูป
• สปาเพิร์ม

ไว้จะเริ่มทำตัวนับแล้วทำ Pareto ดูกันดีกว่าว่าข้อมูลที่ปัญพิมพ์ไว้ใน blog เนี่ย อะไรเป็นสิ่งที่คนไทยเอาไปใช้มากที่สุด ^_^

อันนี้เพิ่งทำครั้งแรกวันนี้เลยล่ะ ออกมาโอเคเลยนะ ทำง่ายกว่าแกะอีก แต่ว่าสูตรเค้าหม้อใหญ่เกินจริงๆ...ฮะฮะ

เริ่มจากเตรียมหั่นปลาครึ่งกิโลเป็นชิ้นใหญ่ๆ กุ้งแกะเปลือกชักไส้ประมาณ 3 ขีด และหอยแมลงภู่ประมาณ 1 กิโลพักไว้ จากนั้นหั่นมันฝรั่ง (รุ่นเปลือกบางๆสีเหลืองอ่อนๆ) 2 ลูก หอมใหญ่ 2 ลูก และ Celery 1 ต้น ให้เป็นลูกเต๋าขนาดประมาณ 1 ซม. แล้วก็เอาไปผักผัดกับน้ำมันมะกอกประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ (จริงๆในสูตรเค้าไม่ใช้ celery นะ แต่เค้าใช้ fennel แต่ไปกี่ร้านกี่ร้านก็หมด เลยใส่อันนี้แทน) ผัดไปเรื่อยจนทุกอย่างนิ่มและหอม (ประมาณเกือบ 10 นาที) ไฟไม่ต้องแรงนะคะ เดี๋ยวไหม้ จากนั้นก็เติมไวน์ขาว  2 ถ้วยตวง(ซึ่งปัญก็ใช้ยี่ห้อของออสเตรเลียอันนั้นที่ถูกที่สุดอีกตามเคย ) เติมมะเขือเทศสับกระป๋อง 1 กระป๋อง กับมะเขือเทศบด (Tomato Puree) อีก 1 กระป๋อง เติมน้ำเปล่า 1 ถ้วยตวง คนๆ เติมเกลือ เติมพริกไทย ต้มไปซัก 5 นาที เร่งไฟแรงสุด เติมปลา (ปัญใช้ salmon แต่ในสูตรใช้ Halibut กับปลากระพง) กุ้งและหอยแมลงภู่ หรี่ไฟปิดฝาให้เดือดต่อประมาณ 15 นาทีค่อยดับไฟ

จริงๆแล้วในสูตรบอกให้ใช้น้ำซุปซีฟู้ดซึ่งปัญไม่รู้จะไปซื้อที่ไหน จะต้มเองก็เหนื่อยเกินกว่าจะได้กิน เลยใช้น้ำเปล่าแทน และก็ไม่แกะเปลือกกุ้ง (หวังลมๆแล้งๆว่าจะทำให้รสชาติเข้มข้นขึ้นได้)...แต่ว่าก็ออกมาเป็นที่พอใจมากนะคะ

เคล็ดลับการล้างหอยแมลงภู่ของ Ina คือ ให้ละลายแป้งสาลีกับน้ำ แล้วแช่หอยแมลงภู่ไว้ มันจะคายดินออกมาค่ะ แต่พอทำจริงพบว่าหอยแมลงภู่ที่ซื้อมาไม่ได้ดินเยอะเท่าไหร่ แต่ได้กากๆดำๆที่มันอมไว้น่ะ ดึงออกยากมากๆ เหมือนเล่นชักเย่อกับหอยแมลงภู่เลย...เฮ้อ...

วันนี้นอกจากจะทำซุปทะเลแล้วยังต้มพะโล้ไว้ด้วย เตรียมต้อนรับวันจันทร์ออย่างขันแข็ง อาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องทำข้าวกล่องเลยล่ะค่ะ

1.1 Project/Work stream meetings that we are accountable or responsible for

1.2 Project/Work stream meetings that we attend for the sake of curiosity...they could be partly work related. I call it "good to know" meetings.

2.1 10/10 meeting (read: ten ten meeting): a 30-min one on one meeting. It's called 10/10 because you'd update you work and life for 10 mins, the other person does so and we'd have another 10 mins to wrap up. I have weekly 10/10 with my direct manager and monthly 10/10 with my manager's manager (skip one level).

2.2 Focus Group Skip Level: an hour meeting with our team senior director or VP. Associates in the same level join the same meeting. In the meeting at my level contains associate level, senior associate level and principle associate level.

2.3 "All Hand": a couple hour meeting with the whole big team occurs quaterly.This is my favorite one. I'm not sure if companies in Thailand mostly set this kind of meeting up. There usually be a couple presentations from VP, senior VP, or executive VP (there are so incredibly many levels between just VP to P at Capital One). Each usually talks for 30-50 minutes. The presentations point out our long term goal, short term goal and state where we are for year-to-date and what we aim for the end of the year. Also, overall picture of the industry is briefly described which can let everyone knows what our position is compared to our competitors.