| Pan's profile:::Khun Nu Pan:::PhotosBlogLists | Help |
|
December 14 In the retrospective of a lucky girlYes...I am lucky. So far, a lot of people convinced me to buy a real lotto (as if I won $100 M, I wouldn't have to work)
Coworkers in the same department would feel that I am really lucky that I won a Wii and gift cards on the team fun day in Aug. Recently, I won another $50 gift card in the holiday party within my department again.
My close friends including my Thai friends would also know that I also got Circle of Excellence (which, technically, should be considered as a reward to my outstanding performance). In my case, I truly believe that winning the COE this time is pure luck! I just did what I was asked for. The result of the project was truly impressive but how I involved in this project (but not others) was totally destiny...in other word, luck. My role in this project contributed to the result to some degree and there was absolutely nothing special.
I also randomly won not-high-value prizes times to times recently, like a flower pot. I think I haven't really won anything by luck before 2008.
Stepping back further, most of my college friends knew well that I was really lucky in terms of study. What I studied, at least, half of them would be on the exam paper.
With this current turbulent economic environment, I found myself is a bit lucky on stock market as well.
I spent sometime thinking back about my luck. I was thinking about my best of the best luck I had. It was obvious to me that the best luck I have ever had is to be my parents' daughter; to be born in an extraordinarily decent life, to be raised with limitless opportunities, to be loved exceptionally and to be taught that the world is await for my exploration.
I am lucky. And I couldn’t be happier with the best luck in my life. December 03 What do you do for living?คำถามนี้ถ้าจะแปลเป็นภาษาไทยอย่างตรงไปตรงมาก็คงจะเป็น "ทำมาหากินอะไร" จะว่าไปก็เป็นการถามอาชีพแบบตรงประเด็นดี
ถ้ามีคนมาถามปัญว่า What do you do for living? ก็จะตอบไปว่า I'm an analyst ซึ่งก็ไม่ได้อธิบายอะไรได้ดีซักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็รู้ว่าไปทำงานแล้วได้เงินเดือนมา
พอดีสถานการณ์เร็วๆนี้ที่เมืองไทยมันชวนให้คิดถึงคำตอบใหม่ๆหลายๆแบบ เช่น
Q: What do you do for living?
A: I protest!
อืม! อาจจะต้องถามต่อกันนิดหน่อย (เพราะคนทั่วไปคงไม่เข้าใจว่าปากท้องจะอยู่รอดไปได้อย่างไรวันๆถ้าเอาแต่ protest)
Q: Can you articulate a little bit more how you live on protesting?
A: Well...fundamentally, human being needs food, cloth, living space and medical service. And, I get all of those from the protest camp.
Q: But normally, people would want something else besides fundamental needs. Haven't you ever wanted any of them?
A: Actually, the protest camp I belong to provide over-the-top services for protesters. Some of us get additional cash just for our own saving because we don't have to pay for medical or food. When we felt uncomfortable camping on the ground outside of the government house, we decided to move to the airport which, you know, is a high-end quality facility including AC and clean bathroom.
Q: That is amazing! I haven't heard any protest camp like that before. How about work-life balanced? It seems like you work full-time 24/7 then.
A: Haven't you seen photos from several websites? We play badminton and eat ice-cream on our leisure. I need to admit that the passenger terminal is a perfect badminton court. In addition, our camp is kid and pet friendly. We bring our kids and pets to the camp. So, I think we have a perfect work-life balanced job ever!
Q: I appreciate the insights you provided. Any last word?
A: Please feel free to visit our camp. We sell a lot of nice souveniors like t-shirts, purses and clocks. This is once in a life time and one of a kind protest camp. Don't miss the oppotunity to own a piece of history!
ขำๆนะคะ (ถึงในใจจะอนาถและอยากจะร้องไห้ก็เหอะ) September 11 Replay the drama...Whatever happens in Thailand, it's definitely on the news here (in the US). However, don't worry. We're a smally country with no precious natural resource (i.e. crude oil). So, nobody cares about those news. (Most of them don't even know those news exist). (I'm pretty sure if we have a lot of oil underneth us, by now, "you know who" would kindly deploy all troops to Bangkok to "help us establish democracy".)
Below are my favorite parts from news resources:
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"But it was not the PAD that forced Mr Samak out of office, however briefly. On Tuesday a court ruled that the prime minister had broken the constitution by accepting outside employment as a television chef.
The verdict automatically dismissed him from office, but bizarrely there is no law which prevents him from being reinstated."- Telegraph UK (Sep 11th ,08)
Pan's comment: Whatever, he's out now. And it should clam down the situation. What's on earth (or hell) make those ppl want to renominate he back??? ""Our stand remains the same, we will not accept Samak or anyone proposed from the PPP, because the party lacks legitimacy," said one the group's leaders, Sondhi Limthongkul."- Telegraph UK (Sep 11th ,08) Pan's comment: What about you? Is PAD (aka rebellions) ligitimate? Obviously NOT!!! "Even Sondhi isn't willing to name a single person whom he believes could successfully lead the country. "We know we have to change," he says, "but we don't know how exactly to do it yet." "- Time (Sep 3rd, 08)
August 29 My Beloved ThailandWith the current situation, I pray for peace, justice, and Thailand's best interest....
วันนี้ฟังข่าวแล้ว งง โกรธ ขำ กลุ้มใจ ปนกันไปหมด ... ความคิดแวบแรก คือ ทำไมไม่มีใครออกมาจัดการนะ... แล้วก็นึกใหม่ แล้วเราล่ะ ทำอะไรได้
นึกไม่ออกจริงๆ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ ขณะที่อยู่ที่อเมริกา ตอนจะเที่ยงคืน...
พระสยามเทวาธิราช โปรดปกป้องคุ้มครองประเทศไทยและคนไทยด้วยเถิด
สยามะเทวาธิราชา
เทวาติเทวา มหิทธิกา
เทยยรัฏฐัง อะนุรักขันตุ
อาโรคะเยนะ สุเขนะ จะ
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ
สุวัตถิ โหตุ สัพพะทา
สยามะเทวานุภาเวนะ
สยามะเทวะเตชะสา
ทุกขะโรคะภะยา เวรา
โสกา สัตตุ จุปัททะวา
อะเนกา อันตะรายาปิ
วัสสันตุ อะเสสะโต
ชะยะสิทธิ ธะนัง ลาภัง
โสตถิภาคะยัง สุขัง พะลัง
สิริ อายุ จะ วัณโณ จะ
โภคัง วุฑฒี จะ ยะสะวา
สะตะวัสสา จะ อายู จะ
ชีวะสิทธี ภะวันตุ เมฯ August 21 เรื่องดีใจ ^_^ Happy (lucky) Story!เมื่อวานนี้ (20 สิงหา ตามเวลาท้องถิ่น) ที่แผนกมีงาน Fun Day รับเทศกาลโอลิมปิก คือ มีการจัดทีมแข่งเกมต่างๆ เช่น ใบ้คำ วาดรูปทายคำ โยนถุงถั่วลงรู ฯลฯ การแข่งเกมต่างๆมีไปประมาณอาทิตย์กว่าๆแล้ว เมื่อวานนี้เป็นพิธีปิด ในงานมีการจับฉลากแจก gift card มากมาย (ประมาณ 20 ใบได้)
ว่าด้วยเรื่องการแข่งเกม ทีมที่ปัญอยู่ (มีทั้งหมด 8-9 ทีม ทีมละ 10-15 คน) ก็ผ่านการแข่งขันมาเรื่อยๆจนถึงรอบชิงที่ตัดสินด้วย Guitar Hero คนจัดก็เข้าใจทำ บอกให้ส่งตัวแทนมาก่อนที่จะบอกว่าเล่นเกมอะไร พอบอกว่าเป็น Guitar Hero ทั้ง 2 ทีมก็ยกมือขอเปลี่ยนตัวกันใหม่...แต่ก็ขำๆ เค้าก็ไม่ให้เปลี่ยนตัวหรอก ก็สรุปว่าก็เล่นกันไป ทีมปัญแพ้เลยได้ที่สอง ได้รางวัลเป็น Gift card $10
ระหว่าการเล่นเกมจะมีการคั่นรายการด้วยการจับรางวัลเป็นระยะๆ ซึ่งก็รู้สึกโชคดีมากๆเพราะว่าได้ Gift card $25 มากับเค้าด้วยเหมือนกัน พอปิดรายการ มีการจับรางวัลใหญ่ครั้งสุดท้ายซึ่งเป็น Wii ....แล้ว Debbie คนจับฉลาก ก็ตะโกนว่า "ปัญ" (เค้าออกเสียงชัดมากอะนะ) แล้วอาการปัญก็เป็น ตกใจ
สรุปว่าตอนนี้คุณปัญก็มี Wii เป็นของตัวเองแล้ว (วันนี้ลองเล่นกับพี่ตาล ขำๆดี) ตอนนี้เลยงดกิน งดใช้ เก็บตังค์ซื้อ accessories ของน้อง Wii ฮิฮิ.......ดีใจ
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Yesterday (Aug 20 local time), CAC had another Fun Day event. This fun day should actually be called fun days as it was the CAC Olympic. The openning ceremony was set up about a week ago (same day as the actual Olympic). We were grouped into 8-9 teams. Each team had 10-15 members. And we played some board games like Taboo, Catch Phase, Pictionary, as well as some back yard games like baggo. My team was in the top 4 team so we went to play-off yesterday.
Top 4 teams played a game (which I don't know how to call in English) that you have one actor with the rest of the team be the guessers. Then, my team moved on to the top 3 teams. We played boxing in Wii and every team won 1 and lost 1 so we played tennis again. My team again moved on to the championship match which was Guitar Hero!!! Apparently, we didn't know which game to play before sending a representative. So, my team wasn't lucky enough to win the gold medal. We were the runner up so we recieved $10 gift card from Target.
In the close out, there were 2 sets of raffle. One for bunches of gift cards and the other for Wii. I was so glad that I won the $25 gift card from Target....and didn't expect anything more. Who knows...I won the Wii as well!!! I wasn't sure that it was real until I hold the Wii in my arms and put it in my car.
It was such a bless!!! And I couldn't be happier!!! So, I named my Wii console "Raffle" to remind me how wonderful that lucky moment was!
August 04 เรื่องเสียใจ...T_Tเมื่อวานนี้ไปร้าน Tan A เป็น supermarket Asian ที่ใหญ่ที่สุดใน Richmond (ขนาดประมาณโรงอาหารวิศวะ) แต่ก็มีของเยอะมากพอจะอยู่ได้สุขสบาย...ปัญก็ซื้อของตามที่ตั้งใจไม่ว่าจะเป็น ข่า ตะไคร้ (แต่ไม่มีขายใบมะกรูด น่าเบื่อ) ผักคะน้า ซีอิ๊ว น้ำปลา...ฯลฯ เดินไปเรื่อยๆจนถึงมุมแช่แข็ง ที่ตู้แช่แข็งสุดท้ายจะต้องแวะไปดูอาหารแช่แข็งที่รสชาติไทยแท้ที่สุดเท่าที่จะหาได้แถวนี้ "อาหารแช่แข็ง S&P" แต่ปรากฏว่า... ไม่มี!!! ไม่มีไม่ว่า มันมีเกี๊ยวแช่แข็งของจีนมาวางแทนที่แบบบอกให้รู้ว่าจะไม่มาเติมแล้ว ฮือออออออออออออออ.....ใจร้าย
(บ่นเหมือนกินบ่อยเนอะ ฮิฮิ จริงๆก็กินประมาณ....อืมมม 2 เดือนครั้ง แหะแหะ แต่มันเป็นอาหารกันตายระดับพรีเมี่ยมนะ ยังไงก็ควรมีไว้ดิ...
July 28 Annyeong haseyo!!!ตอนนี้มีกิจกรรมใหม่ค่ะ หลังจากดูหนังเกาหลีที่หม่าม้าส่งมาอย่างบ้าระห่ำ (10 ชั่วโมงเมื่อ weekend ที่ผ่านมา
ตอนนี้เลยกะว่าจะเรียนวันละบท ฮิฮิ (ยังเก็บหลังเกาหลีไว้อีกเรื่องนึง ไว้หัดซักพักก่อนค่อยเอามาดู)...เอ่อ จะเรียกว่าอาการหนักก็เป็นได้นะ ขำๆ
สงสัยว่าจะต้องหาหนังจีน (ซีรี่ส์อะนะ) มาดูบ้าง ใครมีสนุกๆ (เอาแบบพูดจีนบรรยายไทยนะคะ) ส่งมาหน่อยดิ จะ build อารมณ์อยากพูดภาษาจีน อ้อ...ถ้ามีเว็บสอนภาษาจีนดีๆส่งมาบ้างนะคะ
วันนี้ไปละค่ะ Annyeong hi gaseyo---byeeeee July 15 4th July Weekend at NYC: Part 1 ก่อนการมาของเจนวันหยุดคราวนี้เริ่มอย่างเหน็ดเหนื่อยเล็กน้อย...เริ่มจากวันที่ 3 ก็ดูดฝุ่น ล้างห้องน้ำ ล้างจาน ล้างครัว ถูบ้านทั้งหลังเพื่อต้อนรับการมาของ "เจน" (เจนเป็นเพื่อนตั้งแต่เรียนอัสสัม ก็...ป.6 ได้) หลังจากสะบักสะบอมกับการจัดบ้านให้ดูดี ก็จัดกระเป๋า เตรียมของไปเที่ยว กว่าจะเสร็จก็เกือบเที่ยงคืน
วันที่ 4...วันจริง ตื่นตี 4 ค่ะ เพื่อไปขึ้นเครื่องบินไปนิวยอร์ก (ตื่นเต้นๆ) เครื่องบิน smooth ถึงที่หมายเร็วกว่ากำหนด แล้วคุณปัญก็ไม่ได้ load ของเลยออกมาได้เลย ก็ลากกระเป๋าไป Air Link (รถไฟฟ้า(ลอยฟ้าบางช่วง)เหมือน BTS จาก JFK airport) ไปสถานีรถไฟ Jamaica จากนั้นก็ต่อ LIRR (เป็นรถไฟธรรมดา) เข้ามาที่ Manhattan ต่อรถใต้ดินสาย 1 จาก Penn Station ไปที่ Union Sq แล้วก็ต่อสาย L เพื่อไปบ้านโจ้...เรียกว่าสะบักสะบอมได้ที่ (ขึ้นครบหมดทั้งลอยฟ้า บนดิน และใต้ดิน แถมลากกระเป๋าปุกๆๆๆไปด้วยตลอดทาง
เนื่องจากเครื่องเจนมาลงบ่ายโมงและปัญก็ไม่รู้จะทำอะไร...โจ้บอกว่าจะไปซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้านเลยตามไปด้วย คิดแล้วก็ขำๆ บินมาถึงนิวยอร์กแล้วก็ไป IKEA อีกจนได้ ฮิฮิ...ก็ overview ให้โจ้กับน้องอีกคนฟังว่าการซื้อของ IKEA มันต้อง expect อะไรบ้าง แล้วก็ออกเดินทางไปรับเจน...ลืมบอกไป การไป IKEA ก็ต้องนั่งใต้ดินไปต่อรถเมล์ เพราะฉะนั้นขากลับก็เป็นรถเมล์ต่อใต้ดิน แล้วก็ไปต่อ LIRR ต่อ Air Link อีกรอบ (สุทธิเวลาเดินทางสิริรวม 2 ชั่วโมงเต็ม...เฮ้อออ ถ้าอยู่ Richmond นี่สามารถเดินทางไปถึง DC เลยนะ) เนื่องจากกระเป๋าเจนใหญ่ (ก็มาจากเมืองไทยก็ต้องใหญ่อยู่แล้ว) เลยขึ้น taxi กลับบ้านโจ้ (ใช้เวลาเดินทางครึ่งชั่วโมงเท่านั้น...เฮ้อออออ)
เย้! ในที่สุดเจนก็มาถึง และเราก็ไปถึงบ้านโจ้กัน June 09 Pan's tour: Atlantaเมื่อประมาณ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาไปเที่ยวกับหม่าม้าที่ Atlanta GA หลายๆคนก็คงเคยได้ยินชื่อเมือง Atlanta แต่ก็ไม่รู้ว่ามีอะไรให้เที่ยว
จริงๆแล้ว Atlanta ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวสุดฮิตในอเมริกาแต่อย่างใด แต่ก็มีอะไรให้เที่ยวอยู่เหมือนกัน จัดว่าก็เป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่ง เป็นเมืองธุรกิจทางใต้ และเป็นที่รวมของ Consulting Firm ใหญ่น้อยมากมาย (ไม่ค่อยเกี่ยวกับเรื่องเที่ยว แต่เป็นเรื่องจริง ฮิฮิ) อ้อ...เป็นที่ตั้งของ Georgia Tech มหาลัย IE อันดับหนึ่งตลอดกาล
ที่เที่ยวที่เค้าว่ากันว่าค่อนข้างน่าสนใจก็มี Art Musuem อยู่ทางตอนเหนือของเมือง, CNN HQ (แต่หลายคนกระซิบมาก่อนว่าไม่คุ้มค่าตั๋ว), Georgia Dome-Home of Atlanta Falcon (ทีมอเมริกันฟุตบอลใน NFL ที่ฤดูกาลที่ผ่านมาประสบมรสุมชีวิตมากมาย...ถ้าเป็นพวกบอลธรรมดาคงตกชั้นไปแล้ว...น่าสงสาร) และ บ้านของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง...ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมาคุณปัญจพรและหม่าม้าไม่ได้ไปแวะเยี่ยมเยียนแต่อย่างใด เพราะรู้สึกว่าไม่ค่อยตรง spec
สรุปว่าไปแล้วสนุกดีค่ะ...มีหลายคนเตือนว่าถ้าไปเที่ยว Atlanta อย่าไปพัก Downtown ให้ไปพักแถวๆ Buckhead จะปลอดภัยกว่า...คราวนี้ไปพัก Intercontinental Buckhead หรูหราสวยงาม บริการประทับใจค่ะ (จองผ่าน Hotwire.com ด้วยราคา $86 รวม tax & fee เป็น $100 เท่านั้น!) May 12 Shopping Policyไม่ค่อยได้เขียนอะไรกิ๊กกั๊กแบบสาวๆมานาน (หนักไปทางเข้าครัวกับชีวิตวุ่นๆซะมาก) ก็เลยเขียนซะบ้าง...
อันนี้เป็นสิ่งที่คิดได้มาซักพัก ซึ่งสอบถามกับเพื่อนๆสาวๆแถวนี้ทั้งไทยและต่างชาติก็มีความเห็นใกล้เคียงกัน
การซี้อรองเท้า: การไปเดินหาซื้อรองเท้าเป็นสิ่งที่ต้องทำเป็นกิจวัตร ความถี่ขึ้นกับความจำเป็นและความสามารถในการจ่ายของแต่ละคน รองเท้าเป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่ง คือเมื่อถึงเวลาที่ต้องการรองเท้าเฉพาะบางอย่างเพื่อให้เข้ากับชุดหรืองานบางอย่างแล้วค่อยไปซื้อ จะใช้เวลาอย่างน้อยเป็นวันกว่าจะหาคู่ที่พอจะโอเคเจอ ต้องโชคดีมากๆถึงจะหาคู่ที่เรียกได้ว่าถูกใจจริงๆเจอ เพราะฉะนั้น การเดินหาซื้อรองเท้า ต้องทำเป็นกิจวัตร (เช่น เดือนละครั้ง หรืออาทิตย์ละครั้งก็ว่ากันไป) ถ้าเจอคู่ถูกใจก็ซื้อ
การซื้อเสื้อผ้า: ไม่ควรไปบ่อยๆ ไปทีไรได้ซื้อทุกที แต่ถ้าถึงเทศกาลลดราคา ถ้าไม่ติดอะไรจริงๆควรหาเวลาไปให้ได้
การซื้อเครื่องสำอาง: คล้ายๆกับเสื้อผ้า แต่ว่าไม่ควรซื้อตามความพอใจอย่างเดียว เครื่องสำอางใช้แล้วหมดไป ถ้าคำนวณได้ว่ากว่าจะถึงรอบลดราคาหน้าต้องใช้กี่กระปุกก็ซื้อตุนไว้เลยได้ หลังจากนั้นไม่ควรไปซื้อบ่อยๆ
การซื้อกระเป๋า: ....เอ่อ...ไม่มี policy เพราะจะมีคนซื้อมาให้เป็นของขวัญตามโอกาสต่างๆอยู่แล้ว
การซื้อเครื่องประดับ: ถ้าตังค์ก็ซื้อของจริง ซื้อเมื่อมีเงินเก็บมากพอ และต้องมั่นใจว่าซื้อแล้วไม่กระทบกับสภาพคล่อง...ถ้าไม่มีตังค์ (แบบปัญ) ก็แนะนำว่าไปสำเพ็งค่ะ ต่างหูโหลละ 50 บาทเท่านั้น
April 27 Key Wordsพักหลังๆเพื่อนๆนิยมไปเล่น facebook หรือ hi5 กันมากกว่า ทำให้ผู้เยี่ยมเยียนมีน้อยลง แต่ก็ไม่เป็นไร...(คิดว่ามันคนละอย่างกันนะ รู้สึกว่า space ถูก design มาไว้เขียนมากกว่าไว้แปะรูป)
ความสุขของการมี Blog อย่างนึงก็คือ ว่างๆก็ไปดูว่าใครมาแอบดูเราบ้างนะ
เริ่ม list กันไว้เลยดีกว่า (As of April 29):
ไว้จะเริ่มทำตัวนับแล้วทำ Pareto ดูกันดีกว่าว่าข้อมูลที่ปัญพิมพ์ไว้ใน blog เนี่ย อะไรเป็นสิ่งที่คนไทยเอาไปใช้มากที่สุด ^_^ March 27 Not so sad SAS training ^_^สัปดาห์นี้มี Training ค่ะ เรียนเกี่ยวกับโปรแกรมที่ทำงานด้านสถิติชื่อ SAS โดย SAS Institute เป็นการเทรน 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็นนาน 4 วันรวด....(อืมมม เหมือนกลับไปเป็นนักเรียนมัธยมอีกครั้งยังไงไม่รู้
เรื่องเรียนนี่ก็ไม่มีอะไรมาก เรื่อยๆ คนที่มาสอนทำให้นึกถึงอาจารย์เคเคภาคคอมนิดๆ คือ เป็นคุณป้าไม่สูงนัก (แต่ว่าป้าคนนี้อ้วนกว่าอ.เคเคมากนะ) แล้วก็ดู...เหมือนครูสอนสังคม หรือภาษาไทย (แต่ว่าเค้าเก่ง Stat กับ SAS programing มากนะ) แล้ววิธีการสอนก็คือเล่าไปเรื่อยๆ ช้าๆ เสียงต่ำๆ มันก็เลย...เอ่อ
เรียนๆไปก็รู้สึกว่า อืมมม ต้องรำลึกความหลังกันแล้วล่ะ...สองวันแรกเป็นพื้นฐานการเขียน SAS program ประมาณพวก If then else, do while, do until และที่สำคัญคือพวก Data manipulation วันนี้กับพรุ่งนี้เป็น ANOVA, Regression (ไม่รู้เพราะเป็นการเรียนครั้งที่ 4 หรือ 5 ในชีวิตก็ไม่รู้นะ รู้สึกว่าเค้าสอนเข้าใจกว่าตอนอยู่จุฬาอีก...แหะแหะ) แต่ว่ามันลงลึกกว่าที่คิดไว้นะ เลยรู้สึกว่าต้องคุ้ยหนังสือเก่าขึ้นมาอ่านบ้าง
แต่ว่าการที่จะเขียน SAS ได้ก็ทำให้ความกดดันที่จะทำงานบางอย่างลดลงมาก แล้วก็รู้สึกว่าจะได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นอีกจากงานที่ทำ (ดูดีปะ...ฮิฮิ)
การไปเทรนนี่ก็ทำให้นึกถึงอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องวิศวะ และเลือกมาทำงานทางนี้ ...คือ คนที่ไปเทรนมีทั้งหมด 20 คน...มีผู้หญิง 2 คนเท่านั้น...คือ มันก็เป็นอย่างนี้ตั้งแต่เลือกเรียนวิศวะแล้ว เข้ามาทำงานที่นี่ด้วย Analyst Job Family ก็คล้ายๆอย่างนี้อีกเหมือนกัน คือผู้ชายเยอะกว่ามากๆ จำได้ว่าก่อนเอนทรานซ์จะมีคนบอกว่าเข้าไปเรียนวิศวะจะมีแต่ผู้ชายนะ พอดีไม่เคยมีใครบอกว่าถ้ากะจะเดินต่อในสายงานที่คนที่เรียนวิศวะไปทำเยอะๆ มันก็จะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ (คนแถวนี้เรียกว่า Male Dominated Environment) อันนี้เป็นแค่ข้อสังเกตนะ ไม่รู้ว่าชินหรือว่า Balance out ชีวิตตอนเด็กๆที่เรียนหญิงล้วนก็ไม่รู้นะ แต่ว่าปัญก็โอเคนะ ไม่มีปัญหา
March 16 ทำกับข้าวกับ Ina Garten กันเถอะค่ะไม่ค่อยได้เขียนถึงอาหารเลยเนอะ หลังๆเนี่ย...เขียนซักหน่อยละกัน พักหลังๆนี่ก็ทำอาหารแบบมั่วๆน้อยลงเพราะชอบดูรายการของ Ina Garten ชื่อ Barefoot Cortessa (มีหนังสือทำอาหาร ชื่อเดียวกัน)
แกะเมดิเตอร์เรเนียน
สิ่งสำคัญอยู่ที่ตอนหมักแกะค่ะ Ina บอกว่าหมักข้ามคืนได้ยิ่งดี ในสูตรเค้าเอาไปทำ Kabab แกะย่าง แต่ว่าปัญใช้ Lamb Upper Shank ก็โอเคดี หรือว่าถ้าเป็น Lamb Loin หรือ Rack of Lamb ก็ได้เหมือนกัน นุ่มมาก (แต่แพง
น้ำมันมะกอก (extra virgin) 1/2 ถ้วย + ไวน์แดง (แนะนำว่าเป็นไวน์อิตาลี ตอนปัญทำใช้ Pinot Noir ค่ะ) 1/2 ถ้วย + Red Wine Vinegar 1/4 ถ้วย (Ina บอกว่าน้ำส้มสายชูไวน์แดงจะเป็นตัวเชื่อมรสชาติของแกะเองและไวน์แดงให้กลมกลืนกัน เพราะฉะนั้นไม่ใส่ไม่ได้ค่ะ)+ กระเทียมสับประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ + Rosemary สับหยาบประมาณ 2 ต้น + Thymes สับหยาบประมาณ 4 ต้น (สองอย่างหลังนี่เอาแต่ใบนะคะ ไม่เอาต้น และมีขายที่ Food Hall ที่เซ็นทรัลแน่ๆค่ะ ถูกกว่าราคาขายที่อเมริกาอีก) และเกลือกับพริกไทยพอประมาณ (อย่างละ 1 ช้อนชาได้)
ก็อย่างที่บอกค่ะ หมักข้ามคืน แล้วพอจะทำก็ตั้งกระทะและน้ำมันเล็กน้อย (พอไม่ติด) เอาแกะเรียงลงไป อย่าให้ทับกันค่ะ ไฟแรงก่อนประมาณนาทีนึงแล้วกลับข้างรออีกนาที แล้วก็หรี่เหลือไฟกลางประมาณ 3-4 นาทีแล้วกลับข้าง รอ 3-4 นาทีเหมือนเดิม จะได้แกะที่ปัญว่า...Medium Well ค่ะ ถ้าชอบดิบๆเลือดโชกๆก็ลดเวลาตรงไฟกลาง Ina อธิบายว่าเราต้องการให้เนื้อด้านนอกสุกอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะบล๊อครสชาติและน้ำอะไรก็ตามที่อยู่ด้านในไม่ให้ระเหยและแห้งไปหมดเลยใช้ไฟแรง จากนั้นหรี่ไฟเพื่อให้ตรงกลางค่อยๆสุกโดยที่ข้างนอกไม่ไหม้ค่ะ
ซอสก็ใช้น้ำหมักที่เหลือเทลงในกระทะ ตั้งไฟ เติมน้ำต้มไก่ครึ่งถ้วยบีบมะนาว 2 ช้อนโต๊ะ สับพวก Rosemary กับ Thymes ลงไปเพิ่มอีกเล็กน้อย จะได้เป็นน้ำราดใสๆนะคะ แต่ว่าเสริมรสชาติกันดีมาก
ปัญจะหั่นหอมใหญ่เป็นแว่นๆและวางย่างบนกระทะต่อจากแกะเพื่อให้ได้รสชาติจากแกะ แล้วทานเป็นเครื่องเคียงค่ะ
เมนูนี้ลองทำไป 2 ครั้ง ครั้งแรกใช้ไวน์แดง Cabernet มั้ง ของออสเตรเลียที่ถูกที่สุดเท่าที่หาได้ (ไม่ถึง $3 ประมาณ 100 บาทถ้วน) แต่ไวน์ที่ดื่มเป็นไวน์อิตาลี Pinot Noir ยี่ห้อ Cavit หรือไงนี่แหละ ก็โอเคเลยนะ ไม่เคยกินอาหารที่รู้สึกว่า compliment กับไวน์ได้ดีอย่างนี้มาก่อน ครั้งที่สองใช้ Pinot Noir ขวดเดิมหมักและดื่ม ก็รู้สึกว่ามันเข้ากันได้ดีกว่าละนะ แต่ไม่ได้ต่างมาก ถ้าอยู่เมืองไทย เห็นเค้าฮิต Penfold (หรือที่เรียกว่า Bin) กัน ขวดละหลายตังค์ ตอนหมักก็ใช้ถูกหน่อยก็ได้มั้ง
ซุปทะเลบูดาเปส
อันนี้เพิ่งทำครั้งแรกวันนี้เลยล่ะ ออกมาโอเคเลยนะ ทำง่ายกว่าแกะอีก แต่ว่าสูตรเค้าหม้อใหญ่เกินจริงๆ...ฮะฮะ เริ่มจากเตรียมหั่นปลาครึ่งกิโลเป็นชิ้นใหญ่ๆ กุ้งแกะเปลือกชักไส้ประมาณ 3 ขีด และหอยแมลงภู่ประมาณ 1 กิโลพักไว้ จากนั้นหั่นมันฝรั่ง (รุ่นเปลือกบางๆสีเหลืองอ่อนๆ) 2 ลูก หอมใหญ่ 2 ลูก และ Celery 1 ต้น ให้เป็นลูกเต๋าขนาดประมาณ 1 ซม. แล้วก็เอาไปผักผัดกับน้ำมันมะกอกประมาณ 2 ช้อนโต๊ะ (จริงๆในสูตรเค้าไม่ใช้ celery นะ แต่เค้าใช้ fennel แต่ไปกี่ร้านกี่ร้านก็หมด เลยใส่อันนี้แทน) ผัดไปเรื่อยจนทุกอย่างนิ่มและหอม (ประมาณเกือบ 10 นาที) ไฟไม่ต้องแรงนะคะ เดี๋ยวไหม้ จากนั้นก็เติมไวน์ขาว 2 ถ้วยตวง(ซึ่งปัญก็ใช้ยี่ห้อของออสเตรเลียอันนั้นที่ถูกที่สุดอีกตามเคย จริงๆแล้วในสูตรบอกให้ใช้น้ำซุปซีฟู้ดซึ่งปัญไม่รู้จะไปซื้อที่ไหน จะต้มเองก็เหนื่อยเกินกว่าจะได้กิน เลยใช้น้ำเปล่าแทน และก็ไม่แกะเปลือกกุ้ง (หวังลมๆแล้งๆว่าจะทำให้รสชาติเข้มข้นขึ้นได้)...แต่ว่าก็ออกมาเป็นที่พอใจมากนะคะ เคล็ดลับการล้างหอยแมลงภู่ของ Ina คือ ให้ละลายแป้งสาลีกับน้ำ แล้วแช่หอยแมลงภู่ไว้ มันจะคายดินออกมาค่ะ แต่พอทำจริงพบว่าหอยแมลงภู่ที่ซื้อมาไม่ได้ดินเยอะเท่าไหร่ แต่ได้กากๆดำๆที่มันอมไว้น่ะ ดึงออกยากมากๆ เหมือนเล่นชักเย่อกับหอยแมลงภู่เลย...เฮ้อ... วันนี้นอกจากจะทำซุปทะเลแล้วยังต้มพะโล้ไว้ด้วย เตรียมต้อนรับวันจันทร์ออย่างขันแข็ง อาทิตย์หน้าทั้งอาทิตย์ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องทำข้าวกล่องเลยล่ะค่ะ December 03 Early birds (and early worms)When I was young, I heard people say "ไม่มีนกที่ตื่นเช้าตัวใดไม่ได้กินหนอน". Unsurprisingly, it probably a universal proverb as we have the word "early birds" in English.
It seems like the "Birds" in the US could not being more collaborative in being so early on the so called Black Friday morning, the day after Thanksgiving. It is the day where all stores open so early (most of them open at 5 a.m.) and offer ridiculous sale on items with limited quantities. So, every year, hundreds of people start lining up at the door since midnight, in almost 0 degree celcius in a lot of area, in order to be the first getting into the store. It is the day that both Visa and Mastercard know what their transaction capacity of 36 million transactions/hr and 140 million transations/hr, respectively, is for. Legendary says, it is the day which the stores' financial reports could change from red to black.
"We (, the birds,) need to get the deals (, the worms,) early in the morning." --- consumers think...
"We (, the birds,) need to open early to welcome all the shoppers (, the worms)." --- stores think...
Everyone think he/she was the bird. I think somebody would have unconciously been the worms.
So, worm Pan and worm Pong got stuck in the traffic 1.5 miles away from the bird nest outlet mall at exact midnight of Black Friday morning. We, the very determined worms, finally reached the bird nest outlet mall joining thousands of earlier worms (who thought they were birds). We then entered to serires of worms battles; entering the store, selecting merchandise, and checking out. After surrendering to battles and spending nothing for 3 hrs, worm Pan found herself in a battle-free bird nest. With total spending of $65, worm Pan was injured but still survived.
September 02 MeetingsTime has flied! I've been working for almost 6 months now! (without sharing anything work related stories at all...haha)
As I don't actually have any working experience in Thailand before, it's hard for me when I was hitted by the questions like "How is working in the US like?" or "How is it different from working in Thailand?". Obviously, those are comparison questions which I couldn't answer. Rather than tell nobody nothing, I think I just tell something I feel interesting
We have tremendous meetings here. There are several kinds of meetings at Capital One (I'm not sure if other companies in the US would do the same thing.)...basically 3 main kinds for me:
1. Project or Work stream meetings: meetings that are set up for discussion on a particular work or project. It could be an occurance or a series. This probably is the most common type of meeting (at least I feel it's common.) We could catagorize them into 2 groups:
2. Team meetings: meetings that are not tied to a particular work stream at all. There are a lot of them here!
I really think that All-Hand meetings encourage company loyalty, collaboration within the organization as well as motivation to work toward one goal. I can sense the feeling of people after the meeting that they are more motivated to work. It seems like everyone is re-aligned again quaterly so that they know what they have done and what they are going to do. With that visibility in the objective, people incredibly work smarter and better. Based on my experience with family business style, this is what we lack of. We don't paint a big picture for our employees. They have no idea what they can contribute. They don't think that they add value. At the end, they work routinely like a machine losing what we normally call "common sense". It is difficult to educate people from different backgrounds but I think it would worth to do in a long run.
Well, this is a long story about meetings. Next time I'd have a lot of new stories about home renovation! Yup, I bought a house!!! (Actually, I should say my parents bought a house...haha) I'll put all photos in asap na kaaaa.... July 06 My Favorite Thingsตอนเด็กๆเคยดูหนังเรื่อง The Sound of Music มีเพลงเพราะๆหลายเพลง เพลงนึงชื่อว่า My Favorite Things เนื้อร้องจะเป็นการพูดถึงของหรือสถานการณ์ต่างๆไปเรื่อยๆซึ่งเป็นสิ่งที่ตัวเองชอบ ท่อนฮุคจะบอกว่า เมื่อเกิดเรื่องร้ายๆหรือเรื่องไม่ถูกใจ ก็นึกถึงสิ่งที่ชอบนั่นแหละ แล้วก็จะรู้สึกดีขึ้น
ช่วงนี้ปัญอยู่ในช่วงเปลี่ยนวัย จากวัยนักเรียนมาทำงาน มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปพอสมควร ชีวิตทำงานวันๆนึงก็ไม่เหมือนตอนเรียน บางทีก็ไม่ได้มีเรื่องร้ายหรอก แค่มีเรื่องไม่สบอารมณ์ หรือไม่มีเรื่องอะไรเลยก็รู้สึกเบื่อๆเซ็งๆเอาซะงั้น สิ่งที่ทำก็มีเรื่องเล็กๆมากๆเช่น หันไปกินเชอร์รี่ลูกนึง แล้วก็รู้สึกว่าเชอร์รี่หวาน กรอบแต่นุ่ม นี่แหละของโปรดเลย หรือบางทีก็ออกไปเดินเล่นรอบๆตึก เดินไปนั่งที่ชิงช้า (ที่ทำงานมีชิงช้าด้วยน่ะ) มองเลยลานจอดรถเห็นป่าสุดสายตา สูดลมหายใจลึกๆ แล้วก็รู้สึกว่าดีจังเลย หรือเดินไปนั่งที่ห้องกาแฟ (ในที่ทำงาน) บรรยากาศคล้ายๆร้านกาแฟจริงๆ มองภาพเขียนที่แขวนรอบๆแล้วก็รู้สึกว่า ดีจังเลย สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่า "ดีจังเลย" เนี่ย จริงๆก็หาไม่ยากนะ ตอนนี้ก็เลยเรียนรู้ที่จะพยายามทำให้ตัวเองรู้สึก "ดีจังเลย" บ่อยๆ ...จะมีอะไรดีกว่านั้นอีกล่ะ
นี่เพลงค่ะ
My Favourite Things
Raindrops on roses and whiskers on kittens, bright copper kettles and warm woolen mittens, brown paper packages tied up with strings, these are a few of my favorite things. Cream colored ponies and crisp apple strudels, door bells and sleigh bells and schnitzel with noodles. Wild geese that fly with the moon on their wings. these are a few of my favorite things. Girls in white dresses with blue satin sashes, snowflakes that stay on my nose and eyelashes, silver white winters that melt into springs, these are a few of my favorite things. When the dog bites, when the bee stings, when I'm feeling sad, I simply remember my favorite things, and then I don't feel so bad. Raindrops on roses and whiskers on kittens, bright copper kettles and warm woolen mittens, brown paper packages tied up with strings, these are a few of my favorite things. Cream colored ponies and crisp apple strudels, door bells and sleigh bells and schnitzel with noodles. Wild geese that fly with the moon on their wings. these are a few of my favorite things. Girls in white dresses with blue satin sashes, snowflakes that stay on my nose and eyelashes, silver white winters that melt into springs, these are a few of my favorite things. When the dog bites, when the bee stings, when I'm feeling sad, I simply remember my favorite things, and then I don't feel so bad. May 14 American Words!หลังจากที่ไม่ได้เขียนมานาน วันนี้ขอถือโอกาสเขียนเรื่อง American Wording ซักหน่อยละกัน
อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าที่นี่ใช้หน่วยวัดทั่วๆไป English Unit ซึ่งไม่เหมือนคนอื่นส่วนใหญ่ในโลกที่ใช้ระบบ SI Unit กัน เช่น อุณหภูมิเป็นฟาเรนไฮต์ขณะที่ส่วนใหญ่ใช้เซลเซียส เรื่องพวกนี้มาใหม่ๆก็ต้องทำใจ เวลาไปซื้อของก็ต้องเริ่มแปลงจากปอนด์(ที่จริงๆต้องอ่านว่า พาวด์ ไม่รู้ใครคิดว่าต้องอ่านว่าปอนด์)ให้เป็นกิโล แล้วก็ค่อยคิดว่าไอ้ของที่อยากจะซื้อเนี่ยมันตกกิโลละกี่เหรียญ คิดเป็นกิโลละกี่บาท แล้วค่อยสรุปว่าถูกหรือแพง จะซืื้อหรือไม่ซื้อ แต่คำที่คนแถวนี้ใช้ไม่เหมือนคนอื่นๆก็ไม่ได้มีแค่หน่วยนะ อีกเรื่องนึงที่ก็คนรู้ๆกันดีอีกเช่นกันก็คือการเรียก Football ว่า Soccer ในขณะที่เมื่อพูดว่า Football ที่อเมริกาจะหมายถึง American Football อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนคงเริ่มรู้สึกเสียเวลา ฮิฮิ ไม่เป็นไรนะ ขำๆไง มีเรื่องที่คิดว่าหลายคนยังไม่เคยรู้มาบอกเหมือนกันจ้ะ เรื่องมันมีอยู่ว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้วปัญป่วยเป็นไข้ กินพาราไปก็ยังไม่ดีขึ้นเลยไปหาหมอ พยาบาลถามว่ากินยาอะไรมาแล้วบ้างก็ตอบไปว่ากินพารามาแล้ว พยาบาลที่เขียนๆอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมา
วันนี้ก็เลยตัดสินใจเิปิด Wikipedia หา Tylenol ใต้หัวข้อมีประโยคนึงเขียนว่า For more information about the active ingredient of Tylenol, acetaminophen, see paracetamol. งงมากค่ะ พอคลิกตามเข้าไปก็พบว่า Paracetamol มี (INN) ส่วน Acetaminophen มี (USAN) ซึ่งทั้งสองชื่อนั้นเป็นยาตัวเดียวกัน พอคลิกตามวงเล็บก็พบว่า INN ย่อมาจาก International Nonproprietary Name ซึ่งก็คือชื่อสามัญของยา ถูกกำหนดโดยองค์การอนามัยโลก ขณะที่ USAN ย่อมาจาก United States Adopted Names ในวิกิบอกว่าเป็นชื่อที่ถูกตั้งโดย USAN Council
บางทีก็ไม่เข้าใจว่าตกลงเค้าเป็นส่วนหนึ่งของโลกเรารึเปล่า April 16 House Centipede: Keep or Kill!!!มีใครรู้จักสัตว์ที่ชื่อว่า House Centipede กันบ้างมั้ย คือ....มันบุกบ้านปัญค่ะ!!!
มันเป็นสัตว์ที่ก็ไม่รู้จะเรียกว่าแมงหรือแมลงดี คือ มองไกลๆหน้าตามันก็คล้ายแมลงสาบตัวผอมๆน่ะ แต่พอมองใกล้ๆนะ...บรื๋ออออออ ทำไมขามันเยอะงี้ฟะ!!! ตอนเด็กเคยเรียนมาว่าถ้ามี 6 ขาเรียกแมลง เช่น แมลงสาบ มี 8 ขาให้เรียกแมง เช่น แมงมุม แต่นี่ขามันเกินสิบแน่ๆ
หน้าตามันเหรอ...ขอให้ link ไปดูรูปกันเอาเอง ไม่เอามาแปะในบล๊อกนี้แน่นอน
การเผชิญหน้าครั้งแรก
มันไต่อยู่ตรงกำแพงแถวๆโต๊ะกินข้าว หลังจากแตกตื่นคนเดียวอยู่พักใหญ่ ก็จัดการฆ่ามัน(ตามคำแนะนำของพี่เก่ง)โดยการโยนหนังสือที่เอาถุงก๊อบแก๊บใส่ไว้ทับมัน (เป็นหนังสือ VB.NET เล่มหนามากกกกก) แต่มันไม่ตายอะ สงสารมันมากแต่ไม่รู้จะทำไงดี เลยเรียกเพื่อนมาจัดการมันซะ (คือดูรูปมันแล้วจะเข้าใจว่าทำไมไม่กล้าเข้าไปใกล้ๆมัน น่ากลัวมากกกกกกกก) จากนั้นก็โทรบอก apartment ให้มาฉีดยาฆ่าแมลงให้ด้วย บอกเค้าว่ามีแมลงน่ากลัวมากมีขายุ่บยั่บ ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ามันชื่ออะไรกันแน่ แต่เค้าก็จัดการให้ เราก็สงบใจได้บ้างหลังจากหวาดผวาไปหลายวัน แต่เรื่องมันไม่จบแค่นั้น...เพราะ มันยังอยู่
ก็...ไม่ใช่ตัวเดิมหรอกนะ แต่ว่ามีอีก น่ากลัวโครดดดด.... มีน่ากลัวกว่านั้นอีกนะ มันมีมากกว่า 1 ตัว!!! คือ เห็นไม่พร้อมกันนะ แต่ตัวนึงตัวใหญ่ (เห็นแถวกำแพง ดูมี skill ในการปีนกำแพงต่ำ ปีนแถวไถลๆดูน่ากลัวมาก) ส่วนอีกตัวยังเด็กๆอยู่(ชอบอยู่บนเพดาน จะเห็นมันได้เวลานอนเล่นที่โซฟา....สยองเนอะ) ไม่ได้การ...เราต้องรู้ให้ได้ว่าไอ้ตัวนี้เรียกว่าอะไร Thanks for the internet and...Google!
ก็เริ่ม search หาไปเรื่อยใช้ key word ว่า pest Richmond Virginia legs ก็มีรูปแมลงต่างๆมากมาย(น่ากลัวMAXxxx) ก็ค่อยๆดูไปด้วยความสยอง จนกระทั่ง...เจอแล้ว!!! คำบรรยายข้างรูปเขียนว่า House Centipede ก็เลย search จาก wikipedia ว่า centipede ปรากฎว่ามันหน้าตาคล้ายกิ้งกือ ก็เลยเติม House Centipede แล้วก็พบว่า...ใช่มันจริงๆด้วย!!! รีบเอากระดาษ post-it มาแปะทับรูปมันไว้ทันที แล้วก็อ่านรายละเอียดเกี่ยวกับตัวมัน สรุปได้ประมาณนี้ ชีวิตส่วนตัวของ House Centipede
- ไม่กินอาหาร และไม่ทำลายเฟอร์นิเจอร์... ที่น่าทึ่งคือ กินแมลงอื่นเป็นอาหาร เช่น แมงมุม ปลวก และแมลงสาบ (ควรเอามันไปปล่อยสยามดีมั้ยเนี่ย) - ชอบอยู่ในบ้านคน และชอบที่ชื้น (เหมือนกันเลยอะ....เลยไม่แปลกใจว่าทำไมมันมาอยู่บ้านปัญ) - มีขาเฉลี่ย 17 คู่ (หรือ 34 ข้างนั่นเอง) - ช่วงอายุขัย 3-7 ปี (จะอยู่นานทำไมขนาดนั้นฟะ) - ขยายพันธุ์ในฤดูใบไม้ผลิ (ซึ่งก็คือตอนนี้นั่นเอง) การตัดสินใจ
เนื่องจากมันก็ดูเหมือนจะมีประโยชน์ แต่มันก็น่ากลัวมากอยู่ดี....แต่มันรู้สึกบาปมากๆที่จะฆ่ามันเพราะมันหน้าตาน่ากลัว คืออย่างแมลงสาบ(ถึงจริงๆจะฆ่าเพราะมันน่าเกลียดก็เหอะ)มันยังพอมีเหตุผลว่ามันกัดแทะและเป็นบ่อเกิดเชื้อโรค แต่นี่คุณ House Centipede ดูๆไปจะมีแต่ข้อดีด้วยซ้ำ...ปัญก็เลยคิดอยู่นานว่า Keep or Kill ในที่สุด ตอนนี้ก็คิดว่า จะเก็บตัวเล็กไว้ตั้งชื่อว่า Kippy (มาจาก Keep) ส่วนตัวใหญ่ก็...ตายเหอะนะ แต่ว่าช่วงนี้ก็แผ่เมตตาให้มันทุกวัน มันก็ไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย (ไม่รู้ไปหลบวางไข่อยู่ที่ไหนรึเปล่า) เลยคิดๆเหมือนกันว่าอาจจะให้เค้ามาฉีดยาให้อีกรอบ...(สรุปคือ จริงๆก็ยังตัดสินใจไม่ได้นั่นแหละ) จบ....ขอความเห็นจากมิตรรักแฟนบล๊อกด้วยนะคะ Keep or Kill (สงสารปัญกันปะ....โคดสยอง March 16 Update Pan's Life :)หลังจากไม่ได้ up blog มานานแสนนานเพราะความวุ่นวายต่างๆ ตอนนี้ก็ค่อยๆเข้าที่แล้วล่ะ
บ้านใหม่เมืองใหม่
ตอนนี้ก็...ย้ายบ้านเรียบร้อย จัดของก็เกือบเรียบร้อย สำหรับคนที่ไม่รู้นะคะ ตอนนี้ปัญอยู่ Richmond, Virginia ค่ะ อยู่เป็น apartment 1 bedroom เหมือนเดิม บ้านที่นี่แพงกว่าที่ Madison นิดหน่อย ก็ต้องค่อยๆดูไปซักพักว่าค่าใช้จ่ายจะเท่าไหร่
เรื่องงานก็เริ่มมาได้ 2 อาทิตย์แล้ว ยังไม่ค่อยมีอะไรทำมากนัก ไม่เหมือนตอนฝึกงานที่มีงานทำอย่างรวดเร็ว คุยกับหัวหน้าของหัวหน้าแล้วเค้าก็บอกว่า มันไม่เหมือนกัน ฝึกงานมีระยะเวลาที่จำกัด และมีโปรเจ็คที่แน่นอน มาถึงก็ลุยเลย แต่ว่าตอนนี้เป็น full-time เค้าก็อยากให้ค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า อาทิตย์หน้าก็มี training stat 2 วันเต็ม ไว้ค่อยเล่าให้ฟังต่อ
เรื่องที่ทำงาน...อันนี้เป็นจุดที่ประทับใจมากละมั้ง คือ Office มันเจ๋ง ยิ่งอยู่ก็ยิ่งรู้สึกว่าเจ๋ง ฮะฮะ ไว้วันหลังจะแอบถ่ายรูปข้างในมาให้ดู ตอนนี้ก็ดูรูปข้างนอกไปก่อน...เอ้อ ยังไม่เคยเล่าเรื่องที่ทำงานเลยเนอะ บริษัทชื่อ Capital One Financial Corp ค่ะ Office ที่อยู่เรียกกันว่า West Creek Campus มีตึกเตี้ยๆอ้วนๆ เรียงกัน 8 ตึกเป็นวงกลม ประกอบด้วยตึก 1 - ตึก 7 และตึกสุดท้ายเรียกว่า Town Center เอาไว้ประชุมอย่างเดียว มีโรงอาหารสุดไฮโซ 3 อันอยู่ระหว่างตึก 1 กับ 2 ชื่อ The Terrace ระหว่างตึก 3 กับ 4 เรียกว่า The Village ระหว่างตึก 5 กับ 6 เรียกว่า The Den ที่ Town Center มี Buffet ไฮโซมาก ชื่อ The Lodge แต่ว่าไว้สำหรับคนที่ประชุมถึงจะมีสิทธิ์มากิน (แต่ก็ได้กินไปตั้งแต่ตอนมาสัมภาษณ์แล้วล่ะ)
เรื่องรถ
For the car, at last... I got a MINI Cooper 2007. It comes in white like white pepper and the color is so called "pepper white". And, I named it "Baby", isn't that cute?!?
เพื่อนใหม่...เพื่อนคนไทยที่นี่ก็มีให้เห็นๆกันค่ะ ก็น่ารักกันดี เรียกว่าวันหยุดไม่มีเหงา...เซ็งหน่อยก็เรื่องเพื่อนที่ทำงานมากกว่า คือ ไม่มีคนกินข้าวด้วยง่ะ เศร้า อีกซัก 2 อาทิตย์คงดีขึ้น
ก็ขอเวลาอีกนิดนะคะ จัดบ้านให้ดูได้แล้วจะถ่ายรูปส่งมาให้ดูกัน February 15 ข้อเท็จ-จริง ของ Market Researchเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไปเดินสยาม มีคนพุ่งเข้ามาถามว่าจะให้ทำแบบสอบถามเกี่ยวกับสินค้า เค้าถามคำถามเบื้องต้นเยอะแยะว่ามีใครทำงานในวงการโฆษณา สื่อ สิ่งพิมพ์มั้ย ปกติดื่มน้ำเต้าหู้หรือเครื่องดื่มธัญหารรึเปล่า อายุเท่าไหร่ มีที่อยู่ในกรุงเทพมั้ย...
พอตอบไป เค้าก็บอกว่า "เดี๋ยวจะให้ช่วยทำแบบสอบถามด้านใน พอเข้าไปให้บอกว่าอายุ 30 ได้มั้ยคะน้อง พี่ยังหาไม่ได้เลย พี่อยากกลับบ้านแล้วค่ะ" ประมาณนี้
ก็ยอมเข้าไปทำให้เค้าอะนะ แต่ว่าเค้ากรอกไม่ตรงกับความเห็นที่ให้เลยอะ...แถมพอเห็นว่ามองอยู่ เค้าก็ยกมุมกระดาษขึ้นมาบังที่ตัวเองเขียนอีกแน่ะ!
คล้ายๆว่าอยากได้แค่ชื่อที่อยู่เราเท่านั้น....
สถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เกิดคำถามหลายข้อตามมา เรื่องความเชื่อถือได้ของข้อมูลนั้น ไม่มีความจำเป็นต้องถกเถียงอีก เพราะว่ามันเชื่อไม่ได้แน่นอน เล่น make ตั้งแต่ demographic ไปจนกระทั่ง comments เลยเนี่ย แต่ว่ายังมีคำถามบางข้อที่ยิ่งพยายามหาคำตอบก็ยิ่งงง เช่น
- มีความจำเป็นอะไรที่ผู้เก็บข้อมูลต้อง make ข้อมูล comments
การแก้อายุเนี่ย เข้าใจได้ เพราะทางผู้ว่าจ้างย่อมต้องการข้อมูลที่มีการสุ่มและมีกลุ่มตัวอย่างที่ทั่วถึง เป็นตัวแทนของประชากรได้ แต่ไอ้การที่มานั่งเขียนเองว่าอร่อยหรือไม่อร่อยเนี่ย จะทำทำไม เพราะ market researcher ไม่น่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียกับการที่จะ launch product ของผู้ว่าจ้างอยู่แล้ว
- หรือแปลว่าผู้ว่าจ้างมีผลที่ต้องการให้เป็น
ซึ่งก็ไม่รู้จะทำไปทำไมอีก เพราะการที่ข้อมูลไม่แม่นยำ ตัดสินใจผิดพลาดในยุคทุนนิยมรุนแรงแบบนี้ มันไม่ใช่เหลือศูนย์นะ มันจะติดลบเอา
ไม่เข้าใจจริงๆ
อ้อ...สุดท้ายก่อนกลับมาจากการทำแบบสอบถาม ปัญก็ถามชื่อบริษัทที่รับทำ Market Research มานะ ซึ่งเค้าก็บอกด้วย เลยงงเลยว่า เออ ก็กล้าดีเนอะ |
|
|